Ogród artysty w Eragny (1898)

Kobieta pochylona w pasie pielęgnuje ogród rozciągający się przed nami, przed dwoma domami, na tym poziomym malowidle krajobrazowym. Scena namalowana jest krótkimi, widocznymi pociągnięciami pędzla, w palecie zdominowanej przez wiosenną, sosnową i selerową zieleń oraz ziemisty beż, orzechowy i kasztanowy brąz. Delikatne akcenty kanarkowej żółci, bladego różu, koralu i rubinowej czerwieni sugerują słoneczniki, róże i inne kwiaty. Kobieta ma na sobie długą, stalowoszara spódnicę i bluzkę z długim rękawem w kolorze oliwkowej zieleni. Jej brązowe włosy są związane, a twarz i dłonie, zaznaczone zaledwie kilkoma krótkimi muśnięciami farby, są w kolorze bladej brzoskwini. Kuca nad jasnozielonym poletkiem na prawo od centrum, obok pęczka patyków lub grupy wysokich, zaschniętych łodyg, również po naszej prawej stronie. Na lewo posadzono liściaste zieleniny w rzędach. Naprzeciwko nas, za uprawianymi rzędami, w pasie niemal rozciągającym się na całą szerokość kompozycji, rosną kępy kwiatów. Ponad nimi wznoszą się szary kamienny dom z ciemnoszarym dachem i drugi, ceglastoczerwony dach, a także rośliny i drzewa. Powyżej widać bladoniebieskie niebo w kropki bawełnianych, białych chmur. Artysta podpisał i opatrzył dzieło datą ciemną farbą w lewym dolnym rogu: "C. Pissarro 1898".