Paul Cézanne (1905) - Elmalı ve Şeftalili Natürmort

Göz, görüleni kavramalı, bir araya getirmeli,” der Cézanne, “Beyin ona şeklini verir.” Sanatçının boyadığı dünyayı aynı zamanda yarattığı natürmortta her nesne, her yerleşim, her bakış açısı bir kararı temsil eder. Cézanne buradaki nesneleri defalarca boyamış, yeniden boyamıştır. Masa, desenli örtü ve çiçekli sürahi, stüdyosunda bulundurduğu aksesuarlarıdır. Her farklı düzenleme, formların ve ilişkilerinin yeni bir keşfiydi.

Burada masa, geleneksel perspektif kurallarını hiçe sayarak beklenmedik bir şekilde eğiliyor. Benzer şekilde, sürahiyi profilden görüyoruz ama aynı zamanda içine de bir göz atmamıza izin veriliyor. Paradoksal olarak, mantık ve üç boyutlu uzayın bu "inkarı" Cézanne'ın gördüğüne bağlılığından kaynaklanıyor. Uzayı kasıtlı olarak düzleştiriyor değil. Daha çok, var oldukları "hava kutusu" olan perspektif şeması yerine nesnelerin kendisine odaklanıyor. Cézanne yavaş ve bilinçli çalıştı. Günler boyunca şövalyesini taşır, farklı nesneleri —hatta aynı nesneyi— farklı noktalardan boyardı. Her seferinde gördüğünü boyardı. İşini soyutlamaya doğru iten şey resim yapma sürecine olan bağlılığıydı.